Yahoo......or....not

Hello.....everybody, I come back.

Hoo..... ฮิๆๆเริ่มกลับมาแว้วนู๋ส้มหายไปนานเลยเป็นชาติว่างงั้น ส้มหายหลัง christmas มั้งจำไม่ได้แล้วไดเริ่มเหม็นๆๆเริ่มเขียวแล้วเพราะดองนานไปหน่อย แต่ใช่ว่าส้มจะหายไปเลยซ่ะเมื่อไรกัน ก็เรื่องเดิมนั้นแหละค่ะ งานเยอะและเรื่องมันก็เหมือนเดิมๆทุกวันแต่มีแค่แตกต่างก็วงปีใหม่ที่ส้มกลับไปบ้านเกิด  เมืองนอนของตนเองมานั้นแหละครับผม

เรามาเริ่มเรื่องในช่วงปีใหม่เลยน่ะคะ ส้มเดินทางออกจาก กทม ไปบ้านในวันที่ 29 ธันวาคม ส้มเดินทางจากหอส้มไปตอนสองทุ่มหลังจากนั้งดู อิมซังอ๊ก (ติดหนังว่างั้นเหอะ)

ส้มก็นั่งรถสองแถวจากหน้าหอมาขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีสุรศักดิ์ ขนของอย่างบ้าหอบฟาง ใครๆก้มองว่าอีนี้หอบไรมามากมาย ก็จะอะไรซ่ะอีกล่ะ ก็ของฝากพ่อแม่และน้องไงบ้านอีฉันคนเยอะใครจะทำไม...

นักเลงด้วยสิอีส้มตลาดแตกเนี่ย...ส้มก็นั่งรถไฟฟ้าไปลงที่สถานีหมอชิตครับผมแล้วขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปขนส่งหมอชิดแค่ห้าสิบบาทเองถ้าแท็กซี่คงหมดเยอะเพราะรถติดอย่างแรงเลย พอไปถึงน่ะ พระเจ้าช่วยกล้วยทอด คนเยอะมหาศาล โอ้ยไม่เคยเห้นคนเยอะชิบ พอไปถึงไปคนเดียวด้วยซิไปไหนไม่ได้เลยส้มเลยสั่งเคเอฟซีไปนั่งกินอ่านแฮร์รี่คนเดียว พอถึงเวลาส้มก็ไปรอขึ้นรถโอ้ยคนกลับบ้านอีฉันเยอะมาก ขนาดคนบ้านเดียวกันยังไม่เคยเห็นหน้าเลยใครมั้งว่ะเนี่ยตรู

พอขึ้นรถมาน่ะขอบ่นหน่อยเหอะ ไอ้ผู้ชายที่นั่งหน้าส้มน่ะมันเอนเบาะมาจนสุดอ่ะส่วนส้มเอนไม่ได้เกรงใจคนนั่งหลังอ่ะไอ้นี่ ส้มพยายามเอาเท้ายันก็แล้วบ่นก็แล้วมันยังไม่สนใจเวลารถจนมันก็ไม่เอาเบาะขึ้นเซง

ส้มจำหน้ามันได้เลยแล้วรู้ว่ามันลงตรงไหนด้วยอย่าให้เจออีกน่ะ จะเอาไม้ไปตีหัวหน้าบ้านเลย อยากด่าสุดๆๆจะด่าเป็นภาษาอังกฤษก้ไม่ส่ะใจ มันคงไม่รู้สึกซึมซาบเค้าไปสันดานรึว่าบ้านไม่สอนเรื่องมารยาทน่ะ

เห้อๆๆๆบ่นให้ฟังอึดอัดใจมากมาย

มาเล่าต่อส้มกลับบ้านถึงประมาณตีห้าครึ่งโอ้ว....นั่งรถนานชิบไปถึงบ้านนอนยาวเยียดแย่งที่นอนพ่อแม่หมดเลยฮิๆๆ ลูกที่ดีของพอแม่

วันนั้นนู้ส้มและครอบครัวกินช้าวที่บ้านกัน วันที่สามสิบเอ็ดส้มไปกินเลี้ยงที่บ้านย่าญาติมากันตรึมเลยกินกันอย่างฮาแล้วส้มก็ไปกินเลี้ยงที่บ้านเพื่อนต่อ กินจนถึงเที่ยงคืน คนอื่นเค้ามีการนับถอยหลังแต่พวกส้มเก็บจานกันเพราะหนาวสุดๆๆนั่งไปลมพัดยังเงี้ย....พอตีหนึ่งกว่าๆๆส้มก็กลับไปบ้านแล้วไม่ไหวหนาว ตอนเช้าส้มก็ต้องตื่นเช้าแล้วเพราะต้องกลับ กทม เห้อพึ่งมาสองวันก็ต้องกลับอีกล่ะ นั่งรถขากลับมานั่งมามาทั้งหมดแปดชั่วโมงกว่าจะถึงกทม โอ้ยๆๆๆรถทำไมติดอย่างเนี้ยน่ะ ติดตรงอยุธยานานมากไหนจะติดตั้งแต่นครสวรรคืแล้วโอ้ยหิว รถแม่งก็จอดแค่รอบเดียวกินก๋วยเตี้ยวอันน้อยนิดเห้อเซง...มาถึงหมอชิตจาสองทุ่มล่ะเซงที่สุดดีน่ะมีรุ่นน้องลูกเพื่อนแม่กลับมาด้วยดียังมีเพื่อน พอรถจอดปุ๊บเรามาเอาของและกระเป๋า

ของก็เยอะแม่ให้หอบเอาแหนมมาแจกพี่ๆๆที่ทำงานเยอะมากมายก่ายกอง แล้วส้มก็มาเช็คกระเป๋าโอ้ว มันเอากระเป๋าอีชั้นไปเก็บไว้ตรงกระติกน้ำที่เสริฟให้อ่ะ น้ำมันเปียกกระเป๋าหมดเลย ข้างนั้นมีโน๊ตบุ๊คอันเป้นที่รักและเครื่องมือทำมาหากินอีชั้นน่ะ โอ้ยทำไมมันซวยอย่างนี้ แต่เปิดมาดีน่ะมีเสื้อผ้ารอไว้ แต่มันชื้นส้มก็ออกมาเช็ดดีน่ะที่ไม่ซึมเข้าเครื่อง เห้อ....พอมารอรถแท็กซี่เพื่อจะขึ้นรถไฟฟ้าที่หมอชิต ดันมาเจอแท๊กซี่กวนตีนอีกมันจะไม่ยอมมาส่งที่สถานีรถไฟฟ้าเพียงแค่มันต้องการคนที่ไปไกลๆๆแหม่พวกเห้นแก่ได้มันอ้างว่ามันต้งอเสียค่าที่จอดรถอีกสิบบาท มันก้เลยเถียงก่ะเจ้าหน้าที่สถานีเราบอกว่าจะเปลี่ยนคันเจ้าหน้าที่บอกให้ขึ้นถ้ามันทิ้งจำทะเบียนและสีรถไว้ เห้อ..กูน้องกู ส้มก้นั่งเถียงมันมาว่าพี่แค่สิบบาทเดียวจ่ายให้ก็ได้มันยังมีหน้ามาพูดอีกว่าผมไม่ต้องการเอาเงินคุณหรอก แค่บอกให้คุณรู้ไว้ โอ้ย..ยังมาพูดอีกกูจ่ายเงินให้มึงน่ะไม่ใช่นั่งฟรีห่วย....มันขับรถได้น่าเกลียดมากมาย เซงเมื่อถึงที่หมายบอกให้มันจอดเลยเอาเงินให้แล้วปิดประตูไม่สนิดเกลียดมันค่ะ ซวยตั้งแต่ต้นปีเลยกรู แล้วเดือนที่เหลืออีชั้นล่ะ เห้อ...แต่ส้มก็เป้นอะไรไม่รู้มากมายก่ะแท๊กซี่น่ะ เป็นตอนที่กลับมาคนเดียวทุกที เด๊ยวค่อยเอามาเล่าให้ฟังที่หลังยาวเลย เม้ามันส์

ส้มกลับมาถึงหอด้วยสภาพหิวโซ โอ้ยๆๆไม่มีร้านไหนเปิดเลยน้อกจาก เพื่อนคู่ใจ 711 ฮิๆๆเข้าไปซ่ะขนของกินหมดไปสองร้อยหิว อดโวเลยตรู...โทรไปเล่าให้แม่ฟังแม่บอกว่าทำไมไม่เอาเรื่องแท๊กซี่เลยส้มบอกว่าอยากมีใจจะขาดขี้เกียจเท่านั้นแหละเหนื่อยมากมายแล้วแต่ตอนนี้วเท่านั้นแหละแม่ฮาคร๊าบผม

นี่ล่ะค่ะเรื่องช่วงปีใหม่ของอีส้มเองเห้อ

P.S. ขอใช้คำไม่สุภาพในการเล่าเรื่องน่ะคะ เพราะมันได้อารมณ์

มาถึงหัวข้อเรื่องอุ้ยตายยังไม่เข้าเรื่องตัวเองเลยเหรอกรรม

หมวดสถานะเหงาเนี่ยเพราะตอนนี้เหงาจริงน่ะ เพราะคิดถึงตัวดำมากมายเนี่ยไม่ตอบเมลมาหนึ่งอาทิตยืแล้ว ทำไมตัวดำช่างทำร้ายเราได้น่ะ อาทิตย์ล่ะครั้งคนคิดถึงใจจะขาดแย่แล้ว เวลาเห็นข่าวที่อิรักน่ะ นึกไปต่างๆๆนานา เลยเห้อ....เศร้า ตอนนีอย่คนเดียวแล้วครับผมไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานก็เมทที่ห้องห่วยแตกแล้ว อย่าไปเม้าถึงมันเลยคนไรโสโครกที่สุด สกปรกด้วยยี้....

อย่างที่ส้มเล่าให้พี่นก ฟังแล้วอ่ะน่ะ(แม่น้องเจมส์ค่ะ)ว่าเขาเป้นไงตอนนี้สบายใจมากมาย

หมวดขอบคุณ

พี่นุ่น-ช่วงนี้ไม่ไปเที่ยวหาที่ไดเลยเพราะเปิดของตัวเองแล้วก็ไม่ได้ไปเม้นใครเลยเหนื่อยค่ะ แต่ถ้าว่างๆจากเวลาทำงานก้นั่งงานเรื่องของปิมปันน่ะค่ะสนุกทุกทีเห็นเด็กๆแล้วก็สบายใจจัง อยากกลับไปเป้นเด้กๆว่างๆจะนัดให้ไปเจอน่ะคะ

พี่นก- แม่น้องเจมส์จ้า คราวหน้าเราไปไหนกันดีค่ะ เออส้มอยากถามว่าที่โรงเรียนน้งเจมส์รับฝึกเลี้ยงเด็กไหมค่ะรึไหมงานเป็นผู้ช่วยสอนเด็กรึเลี้ยงเด็กไหม่ะส้มจะเก็บชั่วโมงแล้วอยากหาเงินและงานด้วยค่ะ จะไปออแพร์แว้ว ถ้าพี่ๆๆคนไหนที่อ่านแล้วบอกส้มด้วยน่ะคะว่าที่ไหนมีมั้ง คิดถึงพี่นกน่ะคะว่างๆๆไปเม้าต่อน่ะ

พี่อ้อยแม่น้องธัย- นู๋ส้มหงอกเยอะจริงนะคะ เพราะเป็นกรรมพันธ์มั่งแม่ก๋หงอกเร็วพ่อด้วย มีคนบอกว่าคนผมอยะจะเป้นเรื่องธรรมดาค่ะแต่เยอะจริงเคยถอนแล้วหัวล้านไปรอบหนึ่งเลยฮิๆๆ ตอนนี้ไทยเริ่มร้อนอีกล่ะ

ส้มขอขอบทุกคนเลยน่ะคะ ที่เข้ามาอ่านแล้วเม้น อยากให้มากันเยอะๆๆนะคะ แนะคนอื่นมารู้จักก่ะตัวอ้วนกลมที่ไล่ตามความฝันและเรื่องที่ปัญญาอ่อนของส้มน่ะคะ

หมวดตัวดำ

I wait and wait you alltime. You never care my feeling.

When I come back my home town, i see your email. I feel happy. I want to know everything about you. I know you don't have time. I fear you lie me everybody told me right this. I hope you don;t lied me. ok...

I miss you alot...........

หมวดเพื่อนๆๆๆ

รักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หมวดครอบครัว

รักค่ะ โทรหาทุกวันเพราะคิดถึงเดี่ยวหาว่าโทรมาขอเงินอย่างเดียวฮิๆๆ

วันนี้เอารูปตอนส้มเด้กๆๆมาให้ดูน่ะคะ แล้วอย่าหัวเราะน่ะ เค้าน่ารักไหม