เรียนจบแล้วค่ะ

สวัสดีพี่น้องชาวไดอารี ช่วงที่ส้มหายไปนานๆๆๆมากมายขนาดนี้ไม่ได้

หายไปไหนน่ะ ส้มเสร็จจากการฝึกงานแล้วค่ะแล้วตระเวนสัมภาษณ์งานอย่างที่บอกค่ะ

ไม่มีไรเลย ขนาดช่วง Valentine's day ส้มก้ไม่มีไรที่พิเศษเลย เพื่อนกลับไปขายดอกไม้

กันที่มอ ส้มเลยไม่ได้กลับเพราะติดฝึกงานนั้นแหละ ช่วงวาเลนไทน์เห้นคนอื่นได้ดอกไม้

และของขวัญกันเยอะแยะเลยอิจฉาค่ะ อยากได้ก่ะเค้ามั้งจัง

หลังจากวาเลนไทน์ส้มก็เตรียมตัวกลับบ้านเลยค่ะเก็บของย้ายหอออก เตรียมกลับมา

ทำรายงานที่มอเพื่อพรีเซ็นงานส่งอาจารย์

ส้มได้สัมภาษณ์ aupair ผ่านแล้วน่ะตอนนี้เหลือเก็บชั่วโมงเลี้ยงเด็กแค่สองร้อยชั่วโมงเองเพราะส้มเคยเลี้ยงเด็กโตมาแล้ว ส้มต้องสู้ๆๆต่อไปแล้วล่ะ

พอกลับมาจากกรุงเทพก็ตรงกลับบ้านก่อนคิดถึงบ้าน พูดให้ดูดีหน่อย....กลับไปบ้านส้มขนของกลับบ้านอย่างยากลำบาก ทรมานมากมายเพราะของเยอะจริงๆ

ยังนึกอยู่เลยขนไรไปมากมายหน่อ.....แต่ว่าก็คิดถึงชีวิตอยู่กรุงเทพน่ะผจญภัยดี แต่ยังไงอยู่บ้านดีที่สุด กลับมาบ้านน่ะแม่ทำนู้นทำนี่ให้กินชอบสิค่ะ บางอย่างอยากกินมานานแล้วที่ กรุงเทพหาอร่อยไม่ได้เลย ก็คือน้ำพริกกะปิกับชะอมทอด ที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่าแม่ทำจริงๆใช่ไหม

ช่วงนี้ส้มวุ่นเกี่ยวกับเรื่องทำพรีเซ็นงานจริงๆเลย ตอนทำรายงานนั้นอดนอนสามวันติดกัน

ตัวนี้เวลาเดินแทบลอยออกจากห้องเลย เซงแต่มีความสุขน่ะที่ไปเจอเพื่อนๆ มีความสุขที่สุด แต่น่ะก็กินเหล้าทุกวันเลยเว้นวันเดียวเองมั้ง สามารถไหมล่ะ กินกันอย่างคนขี้เหล้า แต่ส้มสิกินเท่าไรก็ยังไม่เมาเห้อ......อยากเมาเครียดอ่ะ

ทำงานมาหลายวันแล้ว พวกส้มถ่ายรูปมาเยอะแยะเลยถ่ายกันที่มอกับเพื่อนๆและงานพิธีต่างๆเดี๋ยวเอามาให้ดูน่ะคะ

แต่ส้มอยากประกาศว่า หนูส้มเรียนจบอย่างเต็มภาคภูมิแล้วเพราะส้มสอบ ภาษาอังกฤษผ่านแล้วเย้ๆๆ

เราก็ใกล้เป็นบัญฑิตแล้วดีใจจังเลย

ส้มทำหน้าที่ของลูกที่ดีเสร็จหนึ่งอย่างแล้วเย้ๆๆจะเตีรยมตัวไปออแพร์เลยเย้ๆๆๆ

วันนี้พอแค่นี้ล่ะกันน่ะคะเพราะเริ่มง่วงแล้ว

หมวดขอบคุณ

ขอขอบคุณทุกคนน่ะคะ ที่แวะเข้ามาเยี่ยมหาและเป้นกำลังใจให้ส้มเสมอ

ช่วงนี้ดองไดอารีนานไปเลยเนอะ

หมวดเพื่อนๆ

อยากให้พวกเราเจอกันอย่งานี้ทุกวันเนอะ

หมวดขอบคุณ

พ่อจ๋าแม่จ๋าหนูเรียนจบแล้วน่ะ สบายใจไปเปราะหนึ่งแล้วเนอะ เด๊ยวช่วยส่งน้องน่ะ

หมวดตัวดำ

อีกไม่นานเราจะได้โทรคุยกันแล้ว แต่กลัวเธอโกหกฉันจังเลย อีกไม่กี่วันเราก็เจอกัน เคยคิดถึงกันบ้างไหมเห็นแค่ตัวหนังสือเองเนอะ

love

เอารูปวันงานมาให้ดูน่ะ

ดีใจที่สุดจังเลยว่าเราเรียนจบแล้ว อดทนมานานแล้วเพื่อจะถึงวันสำเร็จของส้มเอง

พุงกับนมเท่ากันแล้ว ตายแล้ว....

เบนซ์ ของหนู

โทษทีน่ะที่เอามาให้ดูช้าเพราะวันนั้นหลับคาเครื่องคอมเลยค่ะ