และแล้วก็กลับมาอัพไดอารีเหมือนเคย

ว่าไปแล้วส้มก็หายไปสองอาทิตย์เนอะ ไม่รู้เหมือนกันน่ะคะว่าทำไม ช่วงนี้ก็ไม่ได้ไปไหนเลยนอกจาก ไปกรุงเทพและพิษณุโลก

เห้ออากาศช่วงนี้ร้อนค่ะโดยเฉพาะที่พิษณุโลกร้อนๆๆๆโครต ไม่รุ้ว่าจะร้อนไปไหน ส้มรู้สึกเซ็งมากมาย เอาเหอะตอนไปฝึกงานน่ะขาวกลับมาเชี่ยว

ตอนนี้เหรอดำเยอะเลย รอยแผลเป็นก็กลับมาเข้มอีกเซงที่สุด

ตอนนี้กลับมาอยู่ที่มหาวิทยาลัย รอให้ทางคณะเขาออกหนังสือไปขอฝึกเลี้ยงเด็กที่เนสเซอร์รี่ที่มหาวิทยาลัย ดีน่ะเขามีเด็กต่ำกว่า 0-2 ขวบอยู่ด้วย

แต่การรอคอยอะไรนานๆมันเซงเนอะ เนี่ยเด๊ยวอาทิตย์หน้าผลเลือดก็จะออกแล้ว ไม่ได้ไปตรวจเอดส์ น่ะ เขาไปตรวจไวรัสตับอักเสบบีว่าเป็นรึปล่าว

เพราะท่านแม่กลัวเราเป็นเห้อ....สาธุอย่าเป็นเลยน่ะอยากไปอเมริกาไม่อยากมีปัญหาเลย ภาวนาอย่างแรงว่าขออย่าให้เป็นอะไรเลย

ตอนนี้เรื่องเลี้ยงเด็กส้มไม่ต้องเลี้ยงเด็กโตแล้วเพราะเคยเลี้ยงมาแล้วอาจารย์ก็ยอมเซ็นรับรองให้ดีใจจังไม่ต้องปวดหัวแต่ยังไงปีนี้ก็จะไปช่วยอาจารย์ด้วย

สนุกดีน่ะเล่นกับเด็กแต่เด็กบางคนก็ดื้อเห้อเหนื่อยเหมือนกัน เราต้องหาทางหลอกล่อให้อยู่ในโอวาทสงสัยต้องฝึกฝีมือหน่อย

 ส้มสู้ๆๆสิ เนี่ยวันที่ยี่สิบห้าก็ต้องไปกรุงเทพอีกไปสัมภาษณ์งาน

อยากได้งานอย่างมากมายแต่มาติดเลี้ยงเด็กอีก เอาเหอะแค่เดือนเดียวแล้วขอให้ช่วงนี้นมีงานเข้ามาละกัน สาธุ

ตอนนี้ส้มเข้าเทศกาลลดน้ำหนักรักษาสวยอยู่อาการหนัก บวมมากอย่างที่เห็นกันในรูปแย่โดนด่าเช้าด่าเย็นเริ่มเซงล่ะ อยากมีเวทมนต์เสกให้น้ำหนักหายไปเลย...

วันนี้ก็พอล่ะบ่นเยอะล่ะเด๊ยวจะเบื่อกันก่อนเนอะ

บั๊บบาย

หมวดเพื่อน

คิดถึงทุกคนน่ะหวังพวกแกคงสบายดี ส่วนฉันก็สบายดีว่ะ ชีวิตตอนนี้เหรอเรื่อยๆความรักหายกำไรหด มันเกี่ยวไหมน่ะ แต่เอาเป็นว่าโทรหากันบ้างน่ะ อยากเจอและเที่ยวกับพวกแกอีก น่ะ

หมวดตัวดำ

เหนื่อยอ่ะจะยังไงกับyou ดีน่ะ แต่ก็ดีใจน่ะที่ได้ยินเสียงกันแล้วแต่รู้ไหมมันเซง เราไม่รุ้ว่าคุณจะลอกเราได้อีกนานไหม เพราะเราอยู่กันไกล มันไกลจริงๆๆบางทีท้อน่ะที่จะต้องเจอกันแบบนี้ ไม่รู้น่ะคำสัญญาระหว่างเราคงไม่มีความหมายจริงๆอ่ะ

แต่ถ้าจะจบด้วยดีขอให้บอกอย่าให้เราโง่ล่ะกัน

หมวดครอบครัว

รักพ่อแม่ที่สุด......แต่ขี้เกียจกลับบ้านกลับไปไม่รู้ทำไรอ่ะ มันดูเหมือนว่าเรื่อยๆเปื่อยๆยังไงไม่รู้ค่ะ

วันนี้รูปข้างบนแสดงออกว่าอยากกลับไปที่นู้นจริงๆเพราะช่วงนี้เป็นช่วงที่ส้มเคยไปอยู่ปีนี้ส้มเลยเซ็งๆยังไงไม่รู้เนอะ