สวัสดีค่ะฮุๆๆหายไปนานประมาณสามอาทิตย์ได้แล้วมั้งค่ะ

ไดอารีเน่าไปแล้ว เพราะว่าช่วงเหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ เพราะคนคุมเราชอบมาหาเรื่องเราค่ะ ทำงานกับคนแบบนี้เราก็ไม่อยากเจอและไม่อยากทำใช่ไหมล่ะ

ส่วนรูปข้างบนวันนั้นส้มไปดูหนังก่ะปอปลามา ดูเรื่องนี้แล้วสนุก ยิ่งดูยิ่งรักเด็ก อยากมีลุกฮุๆๆ

แต่ต้องตามหาพ่อพันธ์ก่อนเนอะ

ส่วนเรื่องรูปเด็กๆของเวลาถ่ายหน่อยล่ะกันเจอแต่ปัญหาเลยเซงยังงั้นวันนี้เริ่มมาเล่าจากวันเกิดเลยล่ะกันน่ะคะ

3 เมษายน

ฮุๆๆแก่ขึ้นอีกปีแล้วเนอะ ทำไมเวลามันผ่นไปเร็วๆๆ วันเกิปีนี้ไม่มีไรพิเศษเลย

เพื่อนบางคนยังลืมวันเกิดเราเลย ไม่มีของขวัญรึว่า เซอร์ไพซ์ซ่ะกะอย่าง

เหมือนเป็นวันเกิดที่เงียบเหงาหมือนปีที่แล้วที่ไปจัดที่อเมริกาเลย ไม่มีใครอยู่บ้านรึแม้กรัทั่งของขวัญ แต่ปีนี้เพื่อนไปทำงานกันหมดแล้วเนอะ มีแต่ข้อความและโทรศัพท์มาอวยพร แต่ก็อยากกินฉลองก่ะเพื่อนบ้างน่ะ

แม้กระทั้งตัวดำยังทำท่าเหมือนจะลืมเลย แต่วันที่สามของอเมริกาก็เข้ามาอวยพรวันเกิดให้เราซ่ะงั้น ถ้าลืมน่ะแต่ก็คงลืมจริงๆมั้งเราดันไปเขียน บอกว่าวันเกิดเรา

ส้มเลยพาดวง เม ไปกินHotpot กันแต่ เมไม่ได้มานู๋ส้มก่ะนู๋ดวงเลยกินกันสองคนอย่างอิ่มไปเลย

เอาเป้นว่าวันเกิดปีนี้มันเหงาเนอะ

วันนี้ส้มเอารูปตอนสมัยเด็กๆๆเอามาให้ดู

Looking Back

ปัจจุบัน

เอาเป็นว่าแค่นี้ล่ะกันน่ะคะ

หมวดขอบคุณ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาน่ะคะแวะมาทักทายได้เสมอเยอะๆด้วยน่ะ

หมวดครอบครัว

ยังรักเหมือนเดิม

หมวดตัวดำ

ไม่รู้เนอะว่าเราจะเป็นแบบไหนกันเนอะ รู้น่ะว่ายุ่งไหนจะเรื่องลูกของเธอ แต่อย่างว่าเรามันคนนอกก็ไม่สำคัญเท่าไร เอาเป็นพยายามจะเข้าใจล่ะกันมันเหมือนนับวันว่าเราจะห่างไกลกันจริง อย่างว่าล่ะระยะทางมันก้มีส่วนน่ะ ที่เราจะเปลี่ยนไปแต่อยากบอกให้รู้ว่าตอนนี้เหนื่อยแล้ว

ชอบเพลงประกอบภาพยนต์มากมายอย่างแรงเป็นน้องโหกัสร้อง

ชอบมากเหมือนกัน